شلختگی

دنیایی از حرف که وقتی اینجا رو باز میکنم کلا فراموش میکنم.

مهمترین کشف این روز های زندگیم درک این حقیقت هست که عدالت در دنیا یک افسانه هست.

هیچ مجازاتی برای خطاکاران وجود نداره.

درک و باور این موضوع دردناک بود

ولی کدام حقیقت هست که درد نداشته باشه در بطن خودش؟؟؟

یکی از رنج های بزرگ شدن همین درک مفاهیم هست و فهمیدن اینکه در جوانی افسانه هایی از اخلاقیات و وجدان و بازگشت اعمالمون به خودمون رو باور میکنیم و وقتی بزرگ میشیم میفهمیم که باهوشتر ها چه کلاه گشادی سرمون گذاشتند با این شعار ها.

خودشون تا خرخره تولجن بودند و ما رو به تقوا دعوت میکردند و محاکمه میکردند به جرم های ناکرده.

دنیا خیلی زیباست

زندگی عاشقانه هست

فقط به شرطی که از آدمهای غلیظ دور بشی

اینجوریاست دیگه.

مقطع دکترا را به زودی آغاز میکنم.

هدف زیبای من در شرف محقق شدن هست.

و چه خوشبختم که دارم تکامل و رشد خودم را میبینم و به تنهایی میکشم بار دنیای بدون بزرگتر را.

خدایا ازت ممنونم.

.

.

این روزها سخت مشغولم ولی از جذابیت سریال خانه ی سبز و وایکینگ ها نمیشه چشم پوشی کرد.

هردوسریالهای جذابی برای تکمیل پاییز زیبای برگ ریز.

ممنونم خدا